خسته‌ام.هم روحی و هم جسمی ولی امید به آینده و خوشبینی، سرپا نگهم میداره. خیالپردازی رو دوست دارم، مخصوصا شبا، که هیچ صدایی نیست و سکوت همه جارو گرفته، فکر میکنم به همه ی چیزایی که دوسشون دارم.

خدا بزرگه ، بزرگتر از همه ی نگرانی‌ها...