به خودم که نمیتونم دروغ بگم. دیشب وقتی عکستونو دیدم تموم بی مهری‌ها و بی معرفتی‌هات یادم رفت.دورتون بگردم. دلم برای خنده‌های از ته دلمون لک زده، خنده‌های بی غل و غشِ نصف شبیمون. راستشو بگم؟ بعد از تو با هیچ کس از ته دل نخندیدم. آخرین باری که دیدمت، چشمات خیلی مغرور و نامهربون بودن. هیچ شبیه همزادِ من نبودی. نمیدونم یادم میفتی یا نه ولی من همیشه به یادتم و دوستت دارم. رفیقِ روزهای دورِ من، مامان شدنت مبارک🙃